Υποπρογράμματα ΑΕΠΠ Γ’ Λυκείου – Μεθοδολογίες & Ασκήσεις

Σε αυτή την ενότητα θα μάθεις να χρησιμοποιείς σωστά υποπρογράμματα στη ΓΛΩΣΣΑ: διαδικασίες, συναρτήσεις, τυπικές και πραγματικές παραμέτρους. Η έμφαση δίνεται στην πρακτική εφαρμογή, στη σωστή κλήση των υποπρογραμμάτων και σε λυμένες ασκήσεις που συνδυάζουν διαδικασίες, συναρτήσεις και πίνακες.

Ο τμηματικός προγραμματισμός χωρίζει ένα σύνθετο πρόγραμμα σε μικρότερα τμήματα. Έτσι ο κώδικας γίνεται πιο οργανωμένος, ευκολότερος στον έλεγχο και επαναχρησιμοποιήσιμος. Τα υποπρογράμαμτα είναι κλασικό ερώτημα θεμάτων στις πανελλαδικές εξετάσεις, είτε σαν Γ θέμα είτε σαν Δ θέμα, κάποιες φορές το έχουν χρησιμοποιήσει και στα Β θέματα κυρίως με μορφή μετατροπών ή πινάκων τιμών.

Τμηματικός Προγραμματισμός και Υποπρογράμματα

Ένα υποπρόγραμμα είναι ένα αυτοτελές τμήμα προγράμματος που εκτελεί μία συγκεκριμένη εργασία. Αντί να γράφουμε πολλές φορές τον ίδιο κώδικα, δημιουργούμε ένα υποπρόγραμμα και το καλούμε όποτε το χρειαζόμαστε. Για παράδειγμα μπορεί να χρειαστεί να γράψουμε μία φορά σε υποπρόγραμμα διαδικασίας την ταξινόμηση και να καλέσουμε το υποπρόγραμμα 2-3-4 φορές μέσα στην άσκηση, έτσι δεν θα χρειαστεί να ξαναγράψουμε τον αλγόριθμο της ταξινόμησης.

Στη ΓΛΩΣΣΑ χρησιμοποιούμε δύο είδη υποπρογραμμάτων: τη διαδικασία και τη συνάρτηση. Η σωστή επιλογή εξαρτάται από το αν θέλουμε να εκτελέσουμε ενέργειες ή να υπολογίσουμε και να επιστρέψουμε μία τιμή. Με απλά λόγια, αν δεν σας λέει τι υποπρόγραμαμ να κάνετε μπορείτε πάντα να κάνετε διαδικασία, μόνο αν αναφέρεται ξεκάθαρα ότι πρέπει να κάνετε συνάρτηση, τότε μόνο κάνουμε συνάρτηση.

Πότε χρησιμοποιώ Διαδικασία και πότε Συνάρτηση;

Διαδικασία	Συνάρτηση
Εκτελεί μία ή περισσότερες εντολές (ΔΙΑΒΑΣΕ, ΓΡΑΨΕ).	Υπολογίζει και επιστρέφει μία τιμή.
Καλείται ως ξεχωριστή εντολή (ΚΑΛΕΣΕ όνομα (Παράμετροι) ).	Καλείται μέσα σε έκφραση ή εντολή εκχώρησης (μεταβλητή<--όνομα(παράμετροι) ).
Μπορεί να διαβάζει, να εμφανίζει ή να μεταβάλλει μεταβλητές μέσω παραμέτρων.	Το όνομά της παίρνει την τελική τιμή που επιστρέφει.
Παράδειγμα: εισαγωγή στοιχείων ή εμφάνιση αποτελέσματος.	Παράδειγμα: υπολογισμός μέσου όρου, μέγιστου ή ελάχιστου.

Διαδικασίες στη ΓΛΩΣΣΑ

Μια διαδικασία χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να εκτελέσουμε μια ενέργεια, όπως να διαβάσουμε δεδομένα, να εμφανίσουμε αποτελέσματα ή να μεταβάλουμε τιμές μεταβλητών. Η διαδικασία δεν επιστρέφει τιμή με το όνομά της, αλλά μπορεί να επιστρέψει αποτελέσματα μέσω τυπικών παραμέτρων.

Η διαδικασία ορίζεται μετά το κύριο πρόγραμμα και καλείται μέσα από αυτό με την εντολή ΚΑΛΕΣΕ. Οι πραγματικές παράμετροι στην κλήση πρέπει να αντιστοιχούν, ως προς πλήθος και τύπο, στις τυπικές παραμέτρους της διαδικασίας.

ΠΡΟΣΟΧΗ. Μέσα στη Διαδικασία κάνουμε μόνο ότι μας ζητά η εκφώνηση να κάνουμε, δεν βάζουμε και εξτρα πράγματα. ΑΝ για παράδειγμα λέει να υπολογίζει κάτι, τότε κάνουμε μόνο τις πράξεις και δεν κάνουμε και της εμφάνιση των στοιχείων με΄σα στο υποπρόγραμμα. Η διαδικασία μπορεί σε θεωρητικό επίπεδο να καλεστεί και από άλλη διαδικασία, αν και όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει ζητηθεί κάτι τέτοιο από τις πανελλήνιες εξετάσεις.

Σύνταξη και Κλήση Διαδικασίας

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παράδειγμα_Διαδικασίας
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: x, y, άθροισμα
ΑΡΧΗ
  ΔΙΑΒΑΣΕ x, y
  ΚΑΛΕΣΕ Υπολόγισε_Άθροισμα(x, y, άθροισμα)
  ΓΡΑΨΕ "Άθροισμα: ", άθροισμα
ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Υπολόγισε_Άθροισμα(α, β, sum)
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: α, β, sum
ΑΡΧΗ
  sum <-- α + β
ΤΕΛΟΣ_ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Στο παράδειγμα οι μεταβλητές x, y και άθροισμα είναι πραγματικές παράμετροι, ενώ οι α, β και sum είναι τυπικές παράμετροι. Η μεταβλητή sum λειτουργεί ως παράμετρος εξόδου, επειδή η τιμή της υπολογίζεται μέσα στη διαδικασία και μεταφέρεται στο κύριο πρόγραμμα.

Συναρτήσεις στη ΓΛΩΣΣΑ

Μια συνάρτηση χρησιμοποιείται όταν ο στόχος είναι να υπολογίσουμε μία μόνο τιμή και να τη χρησιμοποιήσουμε στο κύριο πρόγραμμα. Η τιμή επιστρέφεται με εκχώρηση στο όνομα της συνάρτησης.

Η κλήση της συνάρτησης γίνεται μέσα σε έκφραση, όπως ακριβώς χρησιμοποιούμε μια έτοιμη μαθηματική συνάρτηση. Ο τύπος της τιμής που επιστρέφει πρέπει να δηλώνεται στη γραμμή ορισμού της.

ΠΡΟΣΟΧΗ. Στη συνάρτηση δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε καμία εντολή (ΔΙΑΒΑΣΕ, ΓΡΑΨΕ, ΚΑΛΕΣΕ). Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο σημείο που την καλέσαμε παραπάνω από 1 αποτελέσματα, για το λόγο αυτό και οι συναρτήσεις συνήθως εκτελούν απλές πράξεις και όχι σύνθετες. ΠΧ δεν μπορούμε να ταξινομήσουμε πίνακα γιατί δεν γίνεται να γυρίσει ολόκληρος πίσω επειδή είναι παραπάνω από μία τιμές.

Σύνταξη και Κλήση Συνάρτησης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Παράδειγμα_Συνάρτησης
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: x, y
  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ: mo
ΑΡΧΗ
  ΔΙΑΒΑΣΕ x, y
  mo <-- Μέσος_Όρος(x, y)
  ΓΡΑΨΕ "Μέσος όρος: ", mo
ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Μέσος_Όρος(α, β): ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: α, β
ΑΡΧΗ
  Μέσος_Όρος <-- (α + β) / 2
ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ

Στο παραπάνω παράδειγμα η συνάρτηση επιστρέφει μία πραγματική τιμή, τον μέσο όρο των δύο αριθμών. Για να επιστρέψει σωστά το αποτέλεσμα, πρέπει πριν από το τέλος της συνάρτησης να εκχωρήσουμε την τιμή στο όνομά της: Μέσος_Όρος <-- ....

Παράμετροι: Πραγματικές και Τυπικές

Οι παράμετροι είναι ο τρόπος με τον οποίο το κύριο πρόγραμμα και τα υποπρογράμματα ανταλλάσσουν δεδομένα. Για να λειτουργεί σωστά η κλήση, οι πραγματικές και οι τυπικές παράμετροι πρέπει να έχουν ίδιο πλήθος, ίδια σειρά και συμβατούς τύπους δεδομένων.

Στις ασκήσεις της ΓΛΩΣΣΑΣ ξεχωρίζουμε συνήθως παραμέτρους εισόδου, εξόδου και εισόδου-εξόδου. Η κατανόηση του ρόλου κάθε παραμέτρου είναι πιο σημαντική από την αποστήθιση της σύνταξης.

Είδος	Ρόλος	Παράδειγμα
Εισόδου	Δίνει τιμή στο υποπρόγραμμα.	Οι αριθμοί α και β σε έναν υπολογισμό αθροίσματος.
Εξόδου	Παίρνει αποτέλεσμα από το υποπρόγραμμα.	Η μεταβλητή sum σε διαδικασία υπολογισμού αθροίσματος.
Εισόδου-Εξόδου	Δίνει αρχική τιμή και επιστρέφει νέα τιμή.	Μετρητής που αυξάνεται μέσα σε διαδικασία.

Συχνά Λάθη στα Υποπρογράμματα

• Κλήση διαδικασίας χωρίς την εντολή ΚΑΛΕΣΕ.
• Χρήση συνάρτησης ως αυτόνομης εντολής, χωρίς να αξιοποιείται η τιμή που επιστρέφει.
• Διαφορετικό πλήθος ή διαφορετική σειρά πραγματικών και τυπικών παραμέτρων.
• Παράλειψη της εκχώρησης στο όνομα της συνάρτησης.
• Χρήση μεταβλητής του κύριου προγράμματος μέσα σε υποπρόγραμμα χωρίς να έχει περάσει ως παράμετρος.
• Δήλωση της ίδιας μεταβλητής με διαφορετικό ρόλο, χωρίς να διακρίνεται αν είναι τοπική ή παράμετρος.

Λυμένη Άσκηση 1: Άθροισμα με Διαδικασία και Μ.Ο. με Συνάρτηση

Εκφώνηση: Να γραφεί πρόγραμμα που διαβάζει δύο ακέραιους αριθμούς και εμφανίζει το άθροισμα και τον μέσο όρο τους. Ο υπολογισμός του αθροίσματος να γίνεται με διαδικασία και ο υπολογισμός του μέσου όρου με συνάρτηση.

Η διαδικασία είναι κατάλληλη για τον υπολογισμό του αθροίσματος, επειδή επιστρέφει το αποτέλεσμα μέσω παραμέτρου εξόδου. Η συνάρτηση είναι κατάλληλη για τον μέσο όρο, επειδή ο υπολογισμός της δίνει μία μοναδική πραγματική τιμή που εκχωρείται στη μεταβλητή ΜΟ και εφόσον δεν ζητάτε να εμφανιστεί κάτι.

Λύση σε ΓΛΩΣΣΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Άσκηση_Υποπρογράμματα_1
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: α, β, sum
  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ: ΜΟ
ΑΡΧΗ
  ΔΙΑΒΑΣΕ α, β

  ΚΑΛΕΣΕ Άθροισμα(α, β, sum)
  ΜΟ <-- Μέσος_Όρος(sum)

  ΓΡΑΨΕ "Άθροισμα: ", sum
  ΓΡΑΨΕ "Μέσος όρος: ", ΜΟ
ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Άθροισμα(α, β, sum)
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: α, β, sum
ΑΡΧΗ
  sum <-- α + β
ΤΕΛΟΣ_ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Μέσος_Όρος(α, β): ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: α, β
ΑΡΧΗ
  Μέσος_Όρος <-- (α + β) / 2
ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ

Λυμένη Άσκηση 2: Βιβλιοπωλείο και Φθηνότερο Βιβλίο

Εκφώνηση: Ένα βιβλιοπωλείο διαθέτει 10.000 βιβλία. Να αναπτυχθεί πρόγραμμα το οποίο, μέσω διαδικασίας, διαβάζει τον τίτλο και την τιμή αγοράς κάθε βιβλίου και τα αποθηκεύει στους πίνακες Τίτλος[10000] και Τιμή[10000]. Στη συνέχεια, μέσω συνάρτησης, να βρίσκει τη θέση του βιβλίου με τη μικρότερη τιμή και, μέσω διαδικασίας, να εμφανίζει τον τίτλο του φθηνότερου βιβλίου.

ΠΡΟΣΟΧΗ Η συνάρτηση επιστρέφει τη θέση του φθηνότερου βιβλίου και όχι απευθείας τον τίτλο του. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να έχουμε τη θέση με σκοπό να την χρησιμοποιήσουμε για να βρούμε και το μιν και το μιν_ον.

Λύση σε ΓΛΩΣΣΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΒΟΟΚ
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: θ
  ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ: Τίτλος[10000]
  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ: Τιμή[10000]
ΑΡΧΗ
  ΚΑΛΕΣΕ Δ1(Τίτλος, Τιμή)

  θ <-- Θέση(Τιμή)

  ΚΑΛΕΣΕ Δ2 (Τίτλος[θ])
ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Δ1(Τίτλος, Τιμή)
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: i
  ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ: Τίτλος[10000]
  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ: Τιμή[10000]
ΑΡΧΗ
  ΓΙΑ i ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 10000
    ΔΙΑΒΑΣΕ Τίτλος[i], Τιμή[i]
  ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ
ΤΕΛΟΣ_ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ Θέση (Τιμή): ΑΚΕΡΑΙΑ
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΑΚΕΡΑΙΕΣ: i
  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ: Τιμή[10000], min
ΑΡΧΗ
  min <-- Τιμή[1]
  θέση <-- 1

  ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 ΜΕΧΡΙ 10000
    ΑΝ Τιμή[i] < min ΤΟΤΕ
      min <-- Τιμή[i]
      θέση <-- i
    ΤΕΛΟΣ_ΑΝ
  ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ
ΤΕΛΟΣ_ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Δ2 (Όν)
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
  ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ: Όν
ΑΡΧΗ
  ΓΡΑΨΕ "Το φθηνότερο βιβλίο είναι: ", Όν
ΤΕΛΟΣ_ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Ερωτήσεις Σωστό / Λάθος Υποπρογράμματα

Χαρακτήρισε κάθε πρόταση με Σωστό (Σ) ή Λάθος (Λ).

1. Ο τμηματικός προγραμματισμός χωρίζει ένα πρόγραμμα σε μικρότερα, αυτοτελή τμήματα. (Σ/Λ)
2. Μια διαδικασία επιστρέφει υποχρεωτικά μία τιμή με το όνομά της. (Σ/Λ)
3. Μια συνάρτηση καλείται συνήθως μέσα σε μια έκφραση ή σε μια εντολή εκχώρησης. (Σ/Λ)
4. Η κλήση μιας διαδικασίας στη ΓΛΩΣΣΑ γίνεται με την εντολή ΚΑΛΕΣΕ. (Σ/Λ)
5. Οι πραγματικές και οι τυπικές παράμετροι μπορούν να έχουν διαφορετικό πλήθος. (Σ/Λ)
6. Μια παράμετρος εξόδου χρησιμοποιείται για να μεταφέρει αποτέλεσμα από διαδικασία στο κύριο πρόγραμμα. (Σ/Λ)
7. Σε μια συνάρτηση πρέπει να εκχωρηθεί η τελική τιμή στο όνομα της συνάρτησης. (Σ/Λ)
8. Μία διαδικασία δεν μπορεί να διαβάσει δεδομένα ή να εμφανίσει αποτελέσματα. (Σ/Λ)
9. Οι τοπικές μεταβλητές ενός υποπρογράμματος είναι προσβάσιμες από το κύριο πρόγραμμα. (Σ/Λ)
10. Η συνάρτηση Θέση_Ελάχιστης_Τιμής μπορεί να επιστρέφει ακέραια θέση πίνακα. (Σ/Λ)

Απαντήσεις Σωστό / Λάθος Υποπρογράμματα

1. Σ – Ο τμηματικός προγραμματισμός διασπά ένα σύνθετο πρόβλημα σε απλούστερα υποπρογράμματα.
2. Λ – Η διαδικασία δεν επιστρέφει τιμή με το όνομά της. Μπορεί όμως να επιστρέφει αποτελέσματα μέσω παραμέτρων.
3. Σ – Η συνάρτηση δίνει μία τιμή και χρησιμοποιείται σε έκφραση ή εκχώρηση.
4. Σ – Η διαδικασία καλείται με την εντολή ΚΑΛΕΣΕ.
5. Λ – Πρέπει να έχουν ίδιο πλήθος, ίδια σειρά και συμβατούς τύπους.
6. Σ – Η παράμετρος εξόδου μεταφέρει υπολογισμένο αποτέλεσμα στο κύριο πρόγραμμα.
7. Σ – Η εκχώρηση στο όνομα της συνάρτησης ορίζει την τιμή που επιστρέφει.
8. Λ – Η διαδικασία μπορεί να εκτελέσει εισαγωγή, επεξεργασία και εμφάνιση δεδομένων.
9. Λ – Οι τοπικές μεταβλητές υπάρχουν και χρησιμοποιούνται μόνο μέσα στο υποπρόγραμμα.
10. Σ – Μια συνάρτηση μπορεί να επιστρέψει ακέραιη θέση, όπως τη θέση του ελάχιστου στοιχείου ενός πίνακα.

Ερωτήσεις Πολλαπλής Επιλογής Κεφάλαιο 10 ΑΕΠΠ

Επίλεξε τη σωστή απάντηση.

1. Ποιο από τα παρακάτω είναι χαρακτηριστικό μιας συνάρτησης;
   • α) Καλείται μόνο με την εντολή ΚΑΛΕΣΕ
   • β) Επιστρέφει μία τιμή με το όνομά της
   • γ) Δεν δέχεται παραμέτρους
   • δ) Δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τοπικές μεταβλητές
2. Ποιος είναι ο σωστός τρόπος κλήσης της διαδικασίας Υπολόγισε(x, y, z);
   • α) z <-- Υπολόγισε(x, y)
   • β) ΚΑΛΕΣΕ Υπολόγισε(x, y, z)
   • γ) Υπολόγισε <-- x + y
   • δ) ΔΙΑΒΑΣΕ Υπολόγισε(x, y, z)
3. Ποιος είναι ο σωστός τρόπος κλήσης της συνάρτησης Μέσος_Όρος(x, y);
   • α) ΚΑΛΕΣΕ Μέσος_Όρος(x, y)
   • β) ΜΟ <-- Μέσος_Όρος(x, y)
   • γ) ΔΙΑΒΑΣΕ Μέσος_Όρος(x, y)
   • δ) ΕΜΦΑΝΙΣΕ ΚΑΛΕΣΕ Μέσος_Όρος(x, y)
4. Σε μια διαδικασία που υπολογίζει το άθροισμα δύο αριθμών, ποια παράμετρος είναι συνήθως εξόδου;
   • α) Η πρώτη τιμή εισόδου
   • β) Η δεύτερη τιμή εισόδου
   • γ) Η μεταβλητή που δέχεται το άθροισμα
   • δ) Ο μετρητής επανάληψης
5. Η συνάρτηση Θέση_Ελάχιστης_Τιμής(Τιμή) πρέπει να επιστρέφει:
   • α) Τον τίτλο του βιβλίου
   • β) Την ελάχιστη τιμή ως χαρακτήρα
   • γ) Τη θέση του φθηνότερου βιβλίου στον πίνακα
   • δ) Ολόκληρο τον πίνακα Τιμή
6. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις για τις τοπικές μεταβλητές είναι σωστή;
   • α) Χρησιμοποιούνται σε όλο το πρόγραμμα
   • β) Είναι διαθέσιμες μόνο μέσα στο υποπρόγραμμα όπου δηλώνονται
   • γ) Δεν χρειάζονται δήλωση
   • δ) Έχουν πάντα τον ίδιο τύπο με τις παραμέτρους

Απαντήσεις Πολλαπλής Επιλογής Κεφάλαιο 10 ΑΕΠΠ

1. β) Επιστρέφει μία τιμή με το όνομά της.
2. β) ΚΑΛΕΣΕ Υπολόγισε(x, y, z).
3. β) ΜΟ <-- Μέσος_Όρος(x, y).
4. γ) Η μεταβλητή που δέχεται το άθροισμα.
5. γ) Τη θέση του φθηνότερου βιβλίου στον πίνακα.
6. β) Είναι διαθέσιμες μόνο μέσα στο υποπρόγραμμα όπου δηλώνονται.

Ασκήσεις Αντιστοίχισης Τμηματικός Προγραμματισμός

Να αντιστοιχίσετε τα στοιχεία της Στήλης Α με τα στοιχεία της Στήλης Β.

Άσκηση 1 Τμηματικός Προγραμματισμός ΑΕΠΠ

Στήλη Α	Στήλη Β
1. Τμηματικός προγραμματισμός	α) Επιστρέφει μία τιμή με το όνομά της
2. Διαδικασία	β) Χωρίζει το πρόγραμμα σε αυτοτελή τμήματα
3. Συνάρτηση	γ) Μεταφέρει αποτέλεσμα από υποπρόγραμμα στο κύριο πρόγραμμα
4. Παράμετρος εξόδου	δ) Καλείται με την εντολή ΚΑΛΕΣΕ
5. Τοπική μεταβλητή	ε) Χρησιμοποιείται μόνο στο υποπρόγραμμα όπου δηλώνεται

Απαντήσεις Αντιστοίχισης Τμηματικός Προγραμματισμός ΑΕΠΠ

Άσκηση 1:

• 1 → β (Τμηματικός προγραμματισμός → Χωρίζει το πρόγραμμα σε αυτοτελή τμήματα)
• 2 → δ (Διαδικασία → Καλείται με την εντολή ΚΑΛΕΣΕ)
• 3 → α (Συνάρτηση → Επιστρέφει μία τιμή με το όνομά της)
• 4 → γ (Παράμετρος εξόδου → Μεταφέρει αποτέλεσμα στο κύριο πρόγραμμα)
• 5 → ε (Τοπική μεταβλητή → Χρησιμοποιείται μόνο στο υποπρόγραμμα όπου δηλώνεται)

Άσκηση 2 Διαδικασίες / Συναρτήσεις

Στήλη Α	Στήλη Β
1. ΚΑΛΕΣΕ Εμφάνισε_Φθηνότερο(Τίτλος[θέση])	α) Κλήση συνάρτησης
2. θέση <-- Θέση_Ελάχιστης_Τιμής(Τιμή)	β) Παράμετρος εξόδου
3. sum στη διαδικασία Άθροισμα(x, y, sum)	γ) Κλήση διαδικασίας
4. Θέση_Ελάχιστης_Τιμής <-- θέση_min	δ) Επιστροφή τιμής συνάρτησης

Απαντήσεις Αντιστοίχισης Διαδικασίες / Συναρτήσεις

Άσκηση 2:

• 1 → γ (ΚΑΛΕΣΕ Εμφάνισε_Φθηνότερο(...) → Κλήση διαδικασίας)
• 2 → α (θέση <-- Θέση_Ελάχιστης_Τιμής(...) → Κλήση συνάρτησης)
• 3 → β (sum → Παράμετρος εξόδου)
• 4 → δ (Θέση_Ελάχιστης_Τιμής <-- θέση_min → Επιστροφή τιμής συνάρτησης)

Συχνές Ερωτήσεις για Υποπρογράμματα Κεφάλαιο 10